នៅក្នុងហ្វីហ្វា៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ៥ ជំហានបញ្ជូនបាល់
ការបញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវចាប់ផ្តើមពីការឈរត្រង់ ការមើលជុំវិញ និងការប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដោយគោលដៅជាក់លាក់មុនពេលប៉ះបាល់។ សម្រាប់កីឡាករថ្មី ការហាត់ ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ អាចកែលម្អភាពត្រឹមត្រូវ និងល្បឿនសម្រេចចិត្តបានយ៉ាងច្បាស់។ សម្រាប់ក្រុមដែលត្រៀមការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ បច្ចេកទេសនេះត្រូវភ្ជាប់ជាមួយចលនា ការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងការបញ្ជូនមួយប៉ះ។ វិធីល្អបំផុតគឺចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ បង្កើនទៅ ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅរាល់សម័យហាត់។
អ្នកឈរនៅលើទីលាន ហើយមិត្តរួមក្រុមស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល ១០ ម៉ែត្រ។ អ្នកឃើញខ្សែការពាររត់ចូល ប៉ុន្តែបាល់បន្ទាប់បែរទៅខុសទិស ដោយសារជើងទ្រមិនត្រង់ និងកម្លាំងមិនស្មើ។ តើអ្នកគួរមើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់ប៉ុន្មានដង? តើត្រូវប្រើជើងខាងក្នុង ឬខាងក្រៅ? នៅពេលហាត់ជាគូ អ្នកត្រូវកំណត់ចម្ងាយ ល្បឿន និងចំនួនប៉ះឱ្យច្បាស់។ បើគ្មានវាស់វែង ការហាត់ក្លាយជាការទាត់ទៅមកធម្មតា មិនមែនការកែលម្អជំនាញទេ។
[រូបភាព៖ កីឡាករវ័យក្មេងហាត់បញ្ជូនបាល់ជាគូនៅលើទីលានបៃតង ពន្លឺព្រឹកស្រទន់ និងកោណហ្វឹកហាត់តម្រៀបជាជួរ]
ចង់ចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានដែលអាចវាស់វែងបានមែនទេ? សូមពិនិត្យគោលការណ៍ខាងក្រោម ហើយអនុវត្តតាមលំដាប់ មិនត្រូវលោតជំហានទេ។
តើអ្វីខ្លះត្រូវបានប្រៀបធៀប?
ការប្រៀបធៀបសំខាន់គឺរវាងបច្ចេកទេសជើងខាងក្នុង ជើងខាងក្រៅ និងការបញ្ជូនដោយបាតជើង ព្រមទាំងការហាត់ឈរនឹងកន្លែង និងការហាត់ក្នុងស្ថានភាពចលនា។ ជើងខាងក្នុងសមស្របសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈជើងខាងក្រៅជួយប្តូរទិសយ៉ាងលឿន។ ការបញ្ជូនដោយបាតជើងគ្រប់គ្រងល្បឿនបានល្អ ប៉ុន្តែមិនសមស្របសម្រាប់ចម្ងាយវែងទេ។
ចំណុចដែលគួរប្រៀបធៀបមាន ៥៖
- ភាពត្រឹមត្រូវ៖ បាល់ចូលតំបន់គោលដៅប៉ុន្មានភាគរយ។
- កម្លាំង៖ បាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុមដោយមិនលោត ឬយឺតពេក។
- ពេលវេលា៖ ចាប់ពីទទួលបាល់ដល់បញ្ជូនបាល់ចំណាយប៉ុន្មានវិនាទី។
- ការស្កេន៖ មើលស្ថានភាពមុនទទួលបាល់ និងមុនបញ្ជូន។
- ការប្រើជើងទាំងពីរ៖ មិនពឹងតែជើងខ្លាំងមួយទេ។
ការសិក្សាពីគោលការណ៍ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បង្ហាញថា ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការរក្សាវានៅក្នុងការលេង ពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់នឹងការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់អ្នកចង់យល់ពីចលនាក្រុម សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម]។ ការបញ្ជូនល្អមិនមែនវាស់តែបាល់ចូលជើងមិត្តទេ ប៉ុន្តែវាស់ថា មិត្តរួមក្រុមអាចបន្តសកម្មភាពបានឬអត់។
តើត្រូវរៀបចំការហាត់ និងវាយតម្លៃដំបូងយ៉ាងដូចម្តេច?
ការរៀបចំល្អត្រូវមានបាល់មួយ គូហាត់មួយ កោណ ៤ ដុំ និងតំបន់គោលដៅទទឹងប្រហែល ១ ម៉ែត្រ។ ចាប់ផ្តើមនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ដោយបញ្ជូន ២០ ដងក្នុងមួយជើង ហើយកត់ត្រាបាល់ត្រឹមត្រូវ មិនមែនរាប់តែការប៉ះបាល់ទេ។ បន្ទាប់មកបង្កើនចម្ងាយទៅ ១០ ម៉ែត្រ ប្រសិនបើអត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៨០ ភាគរយ។
មុនហាត់ ត្រូវកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី ដោយរត់ស្រាល បង្វិលកជើង និងបត់ជង្គង់។ បន្ទាប់ពីនោះ អនុវត្តលំដាប់នេះ៖
- ឈរជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ ប្រហែល ១៥ សង់ទីម៉ែត្រ។
- បង្វិលចុងជើងទៅទិសគោលដៅ។
- ប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង។
- រក្សាក្បាលឱ្យងើបឡើងវិញភ្លាមៗ ដើម្បីមើលស្ថានភាព។
- បន្តចលនាជើងទៅមុខ មិនឈប់ភ្លាមៗក្រោយប៉ះបាល់។
គេហទំព័រ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ផ្តោតលើការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ មិនមែនបច្ចេកទេសឈរតែមួយកន្លែងប៉ុណ្ណោះទេ។ ចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយគឺ ការហាត់ ១០០ បាល់ដោយគ្មានគោលដៅអាចមានប្រសិទ្ធភាពទាបជាងការហាត់ ៤០ បាល់ដែលកំណត់ទិស និងល្បឿនច្បាស់។ នេះជាកន្លែងដែលលេខឈ្នះអារម្មណ៍។ ក្នុងឯកសារបច្ចេកទេសរបស់ហ្វីហ្វា គោលការណ៍សំខាន់ត្រូវបានសង្ខេបថា «បាល់លឿនត្រូវការការសម្រេចចិត្តលឿន»។
ចង់ឃើញរបៀបបែងចែកពេលហាត់ឱ្យមិនខាតពេលទេ? សូមប្រើគន្លឹះខាងក្រោមជាគំរូប្រចាំថ្ងៃ។
តើបច្ចេកទេសនេះមានប្រសិទ្ធភាពនៅកន្លែងណា?
ការហាត់បញ្ជូនបាល់មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតនៅពេលវាចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ ហើយបន្ថែមសម្ពាធតាមដំណាក់កាល។ អ្នកអាចប្រើកម្មវិធី ៣០ នាទី៖ ៥ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទីបញ្ជូនពីរនាក់ ១០ នាទីបញ្ជូនជាមួយចលនា និង ៥ នាទីវាយតម្លៃ។ ការបែងចែកនេះបង្ខំឱ្យរាងកាយរៀនទាំងបច្ចេកទេស និងការសម្រេចចិត្ត។
កម្មវិធីហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖
- ថ្ងៃទី១៖ បញ្ជូនជើងខាងក្នុង ចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ។
- ថ្ងៃទី២៖ ទទួលបាល់ បង្វិលខ្លួន និងបញ្ជូនក្នុង ២ ប៉ះ។
- ថ្ងៃទី៣៖ សម្រាក ឬហាត់ចលនាស្រាល ២០ នាទី។
- ថ្ងៃទី៤៖ បញ្ជូនដោយជើងខាងក្រៅ និងប្តូរទិស ៤៥ ដឺក្រេ។
- ថ្ងៃទី៥៖ លេងតំបន់តូច ៣ ទល់ ១ ដើម្បីបង្កើនសម្ពាធ។
- ថ្ងៃទី៦៖ សាកល្បងបញ្ជូនមួយប៉ះ ៥០ ដង។
- ថ្ងៃទី៧៖ វាស់លទ្ធផល និងកែចំណុចខ្សោយមួយ។
ចំណុចជាក់លាក់ដែលអ្នកលេងជាច្រើនមិនសូវនិយាយគឺ “ការបញ្ជូនទៅកាន់ជើងខុស”។ ប្រសិនបើខ្សែការពាររត់តាមខាងស្តាំ គោលដៅគួរនៅជើងឆ្វេងរបស់មិត្ត ដើម្បីឱ្យគាត់បើកខ្លួនទៅមុខបាន។ នេះខុសពីការទាត់បាល់ឱ្យចូលជើងណាក៏បាន។ ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវគួរបង្កើតសកម្មភាពបន្ទាប់ ក្នុងរយៈពេល ១–២ វិនាទី។
[រូបភាព៖ កីឡាករពីរនាក់បញ្ជូនបាល់ក្នុងតំបន់កោណតូច មិត្តរួមក្រុមកំពុងរត់ស្វែងរកមុំទទួលបាល់]
សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមអំពីការទទួលបាល់ សូមអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងបាល់ និងបង្វិលខ្លួន]។ ទិន្នន័យគួរត្រូវបានកត់ត្រារាល់សប្តាហ៍៖ ចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យ ចំនួនបាត់បាល់ និងពេលវេលាមធ្យមមុនសម្រេចចិត្ត។ អ្នកមិនអាចកែលម្អអ្វីដែលអ្នកមិនវាស់វែងបានទេ។ គោលការណ៍នេះរឹងមាំ ហើយមិនចាំបាច់មានការជជែកបន្ថែមទេ។
តើមានចំណុចខ្សោយអ្វីខ្លះក្នុងការហាត់បញ្ជូនបាល់?
ចំណុចខ្សោយធំបំផុតគឺការហាត់តែជាមួយដៃគូដែលឈរមិនចលនា។ វាអាចបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែមិនបង្រៀនអ្នកឱ្យស្កេន សម្រេចចិត្ត ឬការពារបាល់ក្រោមសម្ពាធឡើយ។ ចំណុចខ្សោយទីពីរគឺការប្រើជើងខ្លាំងតែមួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្សែការពារអាចទាយទិសបាន។ ចំណុចទីបីគឺការទាត់ខ្លាំងពេក ដោយមិនគិតពីសមត្ថភាពទទួលបាល់របស់មិត្តរួមក្រុម។
កំហុសទូទៅមានដូចខាងក្រោម៖
- ជើងទ្រដាក់ឆ្ងាយជាង ២០ សង់ទីម៉ែត្រ បណ្តាលឱ្យបាល់បែរទិស។
- រាងកាយអោនទៅក្រោយ ធ្វើឱ្យបាល់ហោះ។
- មើលបាល់យូរពេក ហើយមិនស្គាល់ទីតាំងគូប្រកួត។
- បញ្ជូននៅពេលមិត្តរួមក្រុមមិនទាន់បើកខ្លួន។
- បង្កើនចម្ងាយមុនពេលអត្រាត្រឹមត្រូវឈានដល់ ៨០ ភាគរយ។
ល្បិចដែលមានប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងគឺប្រើពេលវេលា ៣ វិនាទី៖ មួយវិនាទីសម្រាប់មើលជុំវិញ មួយវិនាទីសម្រាប់គ្រប់គ្រងបាល់ និងមួយវិនាទីសម្រាប់បញ្ជូន។ ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការប៉ះបាល់ ៤–៥ ដង ដើម្បីរៀបចំខ្លួន នោះបញ្ហាមិនមែនស្ថិតនៅកម្លាំងទាត់ទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅទីតាំងរាងកាយ និងការមើលមុនទទួលបាល់។ សម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តវិភាគការប្រកួត អាចប្រៀបធៀបលំនាំនេះជាមួយ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួតហ្វីហ្វា វើលដ៍ខាប់]។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកកំពុងកែទីតាំងជើងទ្ររបស់កីឡាករនៅលើទីលានហ្វឹកហាត់ ពេលល្ងាចមានសញ្ញាសម្គាល់ច្បាស់]
កុំបន្ថែមល្បឿន និងសម្ពាធក្នុងថ្ងៃតែមួយ។ បន្ថែមតែមួយអថេរ ក្នុងមួយសម័យ ដូចជា ចម្ងាយ ឬចំនួនប៉ះ ឬចលនាគូប្រកួត។ វិធីនេះអាចបង្ហាញថា កំហុសកើតពីអ្វី។ ការហាត់ដែលមានសំឡេងរំខាន និងការសម្រេចចិត្តលឿន អាចបន្ថែមនៅចុងសប្តាហ៍ ប៉ុន្តែមិនគួរប្រើជាចំណុចចាប់ផ្តើមឡើយ។
តើគួរប្រើវិធីនេះឬទេ?
គួរប្រើ ប្រសិនបើគោលដៅរបស់អ្នកគឺបញ្ជូនឱ្យត្រឹមត្រូវ លឿន និងអាចបន្តការលេងបាន។ កម្មវិធី ៣០ នាទីក្នុងមួយសម័យ និង ៣–៥ សម័យក្នុងមួយសប្តាហ៍ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកចម្រើនដែលអាចវាស់បាន ប្រសិនបើអ្នកកត់ត្រាអត្រាជោគជ័យ និងកែបច្ចេកទេសជាបន្តបន្ទាប់។ វាមិនមែនជាវិធីអស្ចារ្យក្នុងមួយយប់ទេ ប៉ុន្តែវាធ្វើការព្រោះវាបំបែកបញ្ហាទៅជាចម្ងាយ កម្លាំង ទិស និងការសម្រេចចិត្ត។
កំណត់គោលដៅ ៤ សប្តាហ៍ដូចនេះ៖
- សប្តាហ៍ទី១៖ អត្រាបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ៧០ ភាគរយនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។
- សប្តាហ៍ទី២៖ អត្រា ៧៥ ភាគរយនៅចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ។
- សប្តាហ៍ទី៣៖ បញ្ជូនបានក្នុង ២ ប៉ះ ខណៈមានចលនា។
- សប្តាហ៍ទី៤៖ បញ្ជូនមួយប៉ះយ៉ាងហោចណាស់ ៤០ ដងក្នុង ៥០ ដង។
ក្នុងបរិបទការវិភាគរបស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ដែលផ្តោតលើការប្រកួតហ្វីហ្វា វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ បច្ចេកទេសបញ្ជូនគួរត្រូវមើលជាផ្នែកនៃយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម មិនមែនជាជំនាញឯកត្តាប៉ុណ្ណោះ។ កីឡាករដែលបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែបញ្ជូនទៅកន្លែងមិនមានអត្ថប្រយោជន៍ មិនបានជួយក្រុមពេញលេញទេ។ ចំណុចសម្រេចគឺ គោលដៅបន្ទាប់ពីបញ្ជូន៖ តើក្រុមអាចឆ្ពោះទៅមុខ រក្សាបាល់ ឬបំបែកខ្សែការពារបានឬអត់។
ចង់បន្តទៅកម្រិតយល់ដឹងអំពីការប្រកួត និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមមែនទេ? សូមរក្សាកំណត់ត្រាហាត់ ហើយយកទិន្នន័យនោះទៅប្រៀបធៀបជាមួយការវិភាគប្រកួតដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់គឺជាការអនុវត្តការបញ្ជូនដោយកំណត់ចម្ងាយ ទិស កម្លាំង និងចំនួនជោគជ័យយ៉ាងច្បាស់។ អ្នកចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង និងបញ្ជូន ២០ ដងក្នុងមួយជើង។ បន្ទាប់ពីអត្រាត្រឹមត្រូវឈានដល់ ៨០ ភាគរយ អ្នកអាចបង្កើនទៅ ១០ ឬ ១៥ ម៉ែត្រ។ ការហាត់គួរបន្ថែមចលនា និងសម្ពាធបន្តិចម្តងៗ ដើម្បីឱ្យជំនាញអាចប្រើបានក្នុងការប្រកួតពិត។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ដោយជំហានណាខ្លះ?
ចម្លើយ៖ ត្រូវចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី បន្ទាប់មកឈរជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ បង្វិលចុងជើងទៅគោលដៅ និងប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយជើងខាងក្នុង។ អនុវត្ត ២០ ដងក្នុងមួយជើងនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយកត់ត្រាបាល់ដែលចូលតំបន់គោលដៅ។ នៅពេលអត្រាជោគជ័យលើស ៨០ ភាគរយ បន្ថែមចម្ងាយ ឬបន្ថែមការបញ្ជូនក្នុងចលនា ប៉ុន្តែមិនគួរបន្ថែមអថេរពីរនៅពេលតែមួយទេ។
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនជើងខាងក្នុងខុសពីជើងខាងក្រៅយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ជើងខាងក្នុងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់សម្រាប់ការបញ្ជូនត្រង់ ខណៈជើងខាងក្រៅសមស្របសម្រាប់ប្តូរទិស និងបញ្ជូនឆ្លងកាត់ចន្លោះតូច។ ជើងខាងក្នុងគួរប្រើនៅពេលចង់រក្សាបាល់ និងបញ្ជូនទៅជើងមិត្តយ៉ាងច្បាស់។ ជើងខាងក្រៅមានប្រយោជន៍នៅពេលខ្សែការពារបិទផ្លូវធម្មតា ប៉ុន្តែត្រូវហាត់បន្ថែម ព្រោះផ្ទៃប៉ះតូចជាង និងងាយធ្វើឱ្យបាល់បែរទិស។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់បញ្ជូនតែងតែខុសទិស?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុភាគច្រើនគឺជើងទ្រមិនត្រង់ទៅគោលដៅ រាងកាយអោនទៅក្រោយ ឬការប៉ះបាល់មិននៅកណ្តាល។ ពិនិត្យថាជើងទ្រស្ថិតប្រហែល ១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងចុងជើងបែរទៅកន្លែងដែលចង់បញ្ជូន។ ប្រសិនបើបាល់ហោះ សាកល្បងអោនខ្លួនទៅមុខបន្តិច; ប្រសិនបើបាល់យឺតពេក បន្ថែមចលនាជើងបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ ជំនួសឱ្យការទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ គួរហាត់ ៣–៥ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយសម័យមានរយៈពេលប្រហែល ៣០ នាទី។ អ្នកចាប់ផ្តើមអាចប្រើ ៣ សម័យ ដើម្បីទុកពេលសាច់ដុំស្តារ និងរក្សាគុណភាពបច្ចេកទេស។ កុំវាស់តែចំនួនបាល់ដែលបានទាត់; ត្រូវវាស់អត្រាជោគជ័យ ចំនួនបាត់បាល់ និងពេលវេលាមុនបញ្ជូនផងដែរ។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ក្រោម ៦០ ភាគរយ សូមបន្ថយចម្ងាយ ឬបន្ថយល្បឿនហាត់។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់ទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់មួយ កោណ ៤ ដុំ និងដៃគូម្នាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការហាត់មូលដ្ឋាន។ អ្នកអាចប្រើដបទឹក ឬសញ្ញាសម្គាល់លើស្មៅជំនួសកោណ ដោយរក្សាតំបន់គោលដៅទទឹងប្រហែល ១ ម៉ែត្រ។ ឧបករណ៍ថ្លៃអាចជួយវាស់ល្បឿន ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសការឈរត្រឹមត្រូវ ការមើលមុនទទួលបាល់ និងការសម្រេចចិត្តបានទេ។ លទ្ធផលល្អមកពីការហាត់ជាប្រព័ន្ធ មិនមែនតម្លៃឧបករណ៍ឡើយ។
សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីបញ្ជូនបាល់បានលឿនក្រោមសម្ពាធ?
ចម្លើយ៖ អ្នកគួរមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ កំណត់គោលដៅជាមុន និងប្រើការប៉ះមួយឬពីរប៉ះតាមស្ថានភាព។ ចាប់ផ្តើមដោយឱ្យអ្នកការពារម្នាក់ដាក់សម្ពាធស្រាលក្នុងតំបន់តូច ៣ ទល់ ១ ហើយកំណត់ពេលសម្រេចចិត្តមិនលើស ៣ វិនាទី។ នៅពេលការបញ្ជូនជោគជ័យស្ថិតលើស ៧០ ភាគរយ អ្នកអាចបន្ថែមអ្នកការពារម្នាក់ទៀត ឬបន្ថយទំហំតំបន់។ ការបង្កើនសម្ពាធគួរធ្វើជាបន្តបន្ទាប់ មិនមែនចាប់ផ្តើមពីកម្រិតខ្ពស់ទេ។