ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ការផ្លាស់ប្តូរ ៥ចំណុចក្នុងឆ្នាំ២០២៦
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាស្តង់ដារដែលកំណត់ដោយក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងអនុវត្តក្នុងការប្រកួតរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ក្នុងការប្រកួតផ្លូវការ ក្រុមនីមួយៗត្រូវមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចបន្តបាន ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ ច្បាប់ ១៧ផ្នែកគ្របដណ្តប់លើទីលាន បាល់ រយៈពេលប្រកួត ការចាប់ផ្តើមលេង បាល់ក្រៅទីលាន កំហុស បាល់ពិន័យ ការទាត់ជ្រុង ការស៊ុតបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ និងវីអេអារ។ ការប្រកួតធម្មតាមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី និងសម្រាកមិនលើស ១៥នាទី។ ដើម្បីអានការបកស្រាយច្បាប់បានត្រឹមត្រូវ សូមពិនិត្យស្ថានភាពកីឡាករ ទីតាំងបាល់ និងសេចក្តីសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលជាមុនសិន។
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ មើលទៅដូចជាបញ្ជីវែង ប៉ុន្តែចំណុចស្នូលមានតែការគ្រប់គ្រងចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា ទីតាំងបាល់ និងសិទ្ធិរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។ ក្រុមដែលយល់តែការរកគ្រាប់បាល់ ប៉ុន្តែមិនយល់អំពីបាល់ក្រៅទីលាន អុកសាយ ឬកំហុសក្នុងតំបន់ពិន័យ នឹងបាត់បង់អត្ថប្រយោជន៍ដោយខ្លួនឯង។ ស្តង់ដារដែលចេញផ្សាយដោយ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គឺជាប្រភពសំខាន់សម្រាប់ការបកស្រាយ ហើយ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ប្រើវាជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការប្រកួតអន្តរជាតិ និងព្រឹត្តិការណ៍ធំៗ ដូចជា ពានពិភពលោក ២០២៦។ នៅគេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ច្បាប់ត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួត ដើម្បីឱ្យអ្នកអានមិនច្រឡំរវាង “អាចធ្វើបានតាមច្បាប់” និង “ជម្រើសល្អក្នុងការប្រកួត”។ ចំណុចមួយដែលគួរចងចាំ៖ គ្រាប់បាល់មិនត្រូវបានសម្រេចដោយការមើលតែអ្នកបាញ់ទេ ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យសកម្មភាពមុនពេលបាល់ចូលទីទាំងមូល។
ចង់ចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានដែលអាចប្រើបានភ្លាមៗមែនទេ?
ចំណុចសំខាន់បំផុតនៃច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ជាអ្វី?
ច្បាប់ស្នូលគឺ ក្រុមមួយមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមអ្នកចាំទី ១នាក់ ប្រកួតក្នុង ២តង់ ៤៥នាទី ហើយការប្រកួតត្រូវបញ្ឈប់ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានតិចជាង ៧នាក់។ កំហុស និងការចាប់ផ្តើមលេងត្រូវសម្រេចដោយអាជ្ញាកណ្តាលតាមច្បាប់ ១៧ផ្នែករបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
សម្រាប់អ្នកមើល ឬអ្នកវិភាគ ការយល់ច្បាប់គួរចាប់ផ្តើមតាមលំដាប់ខាងក្រោម៖
- ពិនិត្យថា កីឡាករនៅក្នុងតំបន់លេងមានចំនួនត្រឹមត្រូវឬអត់។
- ពិនិត្យថា បាល់នៅក្នុង ឬក្រៅខ្សែបន្ទាត់ពេញលេញឬអត់។
- ពិនិត្យទីតាំងរបស់អ្នកវាយប្រហារ និងអ្នកការពារ នៅពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន។
- កំណត់ប្រភេទកំហុស៖ កំហុសដោយប្រយ័ត្ន កំហុសធ្ងន់ ឬការប្រព្រឹត្តមិនសមរម្យ។
- ទុកសេចក្តីសម្រេចចុងក្រោយឱ្យអាជ្ញាកណ្តាល និងប្រព័ន្ធវីអេអារ នៅពេលប្រើប្រាស់។
ចំនួន ១១នាក់មិនមែនមានន័យថា អ្នកចាំទីអាចចេញលេងដោយគ្មានកំណត់ទេ។ អ្នកចាំទីត្រូវគោរពច្បាប់ដូចកីឡាករផ្សេងទៀតនៅក្រៅតំបន់ពិន័យ ប៉ុន្តែអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន តាមលក្ខខណ្ឌដែលច្បាប់អនុញ្ញាត។ ក្រុមមួយក៏មិនអាចបញ្ចូលកីឡាករទី១២ ដើម្បីវាយប្រហារបានឡើយ ទោះបីជាការប្រកួតកំពុងមានសម្ពាធខ្លាំងក៏ដោយ។ នេះជាកន្លែងដែលកំហុសរដ្ឋបាលធម្មតា ក្លាយជាកំហុសបច្ចេកទេសធ្ងន់ធ្ងរ។ យោងតាម ឯកសារច្បាប់ការប្រកួតរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការប្រកួតផ្លូវការត្រូវប្រើច្បាប់ជាក់លាក់របស់ព្រឹត្តិការណ៍ ប៉ុន្តែច្បាប់មូលដ្ឋាននៅតែអាស្រ័យលើក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
តើអ្នកលេង និងអ្នកមើលឃើញអ្វីនៅក្នុងការប្រកួតពិត?
នៅលើទីលាន កីឡាករមើលឃើញការប្រកួតជាស៊េរីនៃការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លី៖ បាល់ត្រូវបានបញ្ជូន តំបន់ត្រូវបានបិទ អាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់សញ្ញា ហើយការលេងចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ ដូច្នេះ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនមែនជាការទន្ទេញនិយមន័យទេ ប៉ុន្តែជាការយល់ថា សកម្មភាពណាកើតឡើងមុន និងសកម្មភាពណាកើតឡើងក្រោយ។ ចំណុចនេះពាក់ព័ន្ធខ្លាំងជាមួយអុកសាយ ព្រោះការវាយតម្លៃត្រូវធ្វើនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ មិនមែននៅពេលអ្នកវាយប្រហារទទួលបាល់ទេ។ អ្នកអាចស្វែងយល់បន្ថែមតាម [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍អុកសាយ និងការវាយប្រហារ] ដើម្បីប្រៀបធៀបទីតាំងកីឡាករជាមួយស៊ុមពេលវេលា។ និយាយឱ្យខ្លី៖ មួយសង់ទីម៉ែត្រ និងមួយវិនាទី អាចប្តូរពីគ្រាប់បាល់ទៅជាបាល់ពិន័យបាន។
ពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀងទាំងមូល ការប្រកួតចាប់ផ្តើមឡើងវិញដោយការបោះបាល់ចូល ហើយបាល់ដែលឆ្លងខ្សែទីទាំងមូលនឹងនាំទៅកាន់ការទាត់ជ្រុង ឬការទាត់បាល់ចេញពីទី។ ករណីដែលបាល់ប៉ះអាជ្ញាកណ្តាល ក៏មិនតែងតែមានន័យថា លេងបន្តដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ប្រសិនបើការប៉ះនោះធ្វើឱ្យក្រុមមួយចាប់ផ្តើមវាយប្រហារដែលមានឱកាសស៊ុតចូល ឬផ្លាស់ប្តូរការកាន់កាប់បាល់ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបញ្ឈប់ការលេង ហើយចាប់ផ្តើមឡើងវិញដោយបាល់ទម្លាក់។ នេះជាព័ត៌មានដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនរំលង ប៉ុន្តែវាសំខាន់សម្រាប់ការវិភាគវីដេអូ និងការព្យាករណ៍លទ្ធផល។ នៅកម្រិតពានពិភពលោក ២០២៦ បច្ចេកវិទ្យាខ្សែទី និងវីអេអារ នឹងជួយកាត់បន្ថយកំហុសមួយចំនួន ប៉ុន្តែមិនលុបចោលការបកស្រាយរបស់អាជ្ញាកណ្តាលទាំងស្រុងទេ។
គួរមើលការប្រកួតតាមបីស្រទាប់៖
- ស្រទាប់ទីមួយ៖ ទីតាំងបាល់ និងខ្សែបន្ទាត់។
- ស្រទាប់ទីពីរ៖ ទីតាំងរាងកាយរបស់កីឡាករ ពេលបាល់ត្រូវបញ្ជូន។
- ស្រទាប់ទីបី៖ សកម្មភាពបន្ទាប់ ដូចជាការរារាំង អន្តរាគមន៍ ឬការទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍។
វិធីនេះមានប្រយោជន៍ជាពិសេសពេលមើលការប្រកួតរបស់ក្រុម ដូចជា ប្រេស៊ីល បារាំង អាហ្សង់ទីន ឬក្រុមម្ចាស់ផ្ទះក្នុងព្រឹត្តិការណ៍សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ កុំចាប់ផ្តើមពីសំណួរ “បាល់ចូលទីឬអត់?” មុនសំណួរ “តើមានការរំលោភច្បាប់មុននេះឬទេ?”។ សម្រាប់អ្នកអានដែលចូលចិត្តស្ថិតិ វាជួយបំបែកគ្រាប់បាល់ស្របច្បាប់ ចេញពីឱកាសដែលត្រូវបានលុបចោលដោយអុកសាយ ឬកំហុស។ សម្រាប់អ្នកប្រើមាតិកាព្យាករណ៍របស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ការបែងចែកនេះក៏ជួយឱ្យមើលការប្រកួតដោយមានវិន័យ និងមិនសម្រេចចិត្តតាមអារម្មណ៍មួយចំណុចនៅពេលប្រកួតកំពុងតានតឹង។
ចង់ពិនិត្យការបកស្រាយតាមស្ថានភាពប្រកួតជាក់ស្តែងមែនទេ?
តើចំណុច ៣ណាដែលសំខាន់បំផុត?
ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺ ចំនួនកីឡាករ និងការប្តូរ ទីតាំងអុកសាយ និងការដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះកំហុស។ បីចំណុចនេះប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដល់ចំនួនអ្នកលេង សិទ្ធិកាន់កាប់បាល់ និងឱកាសរកគ្រាប់បាល់។ ការយល់ពួកវាជួយអ្នកបកស្រាយសេចក្តីសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលបានលឿនជាងការមើលតែពិន្ទុ។
១. ចំនួនកីឡាករ និងការប្តូរ
ក្នុងការប្រកួតផ្លូវការ ក្រុមមួយចាប់ផ្តើមដោយកីឡាករ ១១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចបន្ត ប្រសិនបើនៅសល់ក្រោម ៧នាក់។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងចំនួនការប្តូរអាចខុសគ្នាតាមបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ប៉ុន្តែការប្រកួតអន្តរជាតិជាច្រើនអនុញ្ញាតការប្តូរ ៥នាក់ក្នុងម៉ោងប្រកួតធម្មតា។ ការប្តូរទាំងនេះជាទូទៅត្រូវធ្វើក្នុងឱកាសបញ្ឈប់ការលេងមិនលើស ៣លើក ក្នុងអំឡុងពេលប្រកួត ដោយមិនរាប់ការប្តូរនៅពេលសម្រាកតង់។ ប្រសិនបើការប្រកួតចូលបន្ថែមម៉ោង បទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍អាចអនុញ្ញាតការប្តូរបន្ថែមម្នាក់ ឬឱកាសបន្ថែម។ សូមពិនិត្យបទបញ្ជាជាក់លាក់ ព្រោះពាក្យ “៥នាក់” មិនមែនមានន័យថា អាចប្តូរគ្មានដែនកំណត់នៅគ្រប់ពេលទេ។
២. អុកសាយមិនមែនជាការឈរខាងមុខគូប្រកួតគ្រប់ពេល
កីឡាករម្នាក់ស្ថិតក្នុងទីតាំងអុកសាយ ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃក្បាល រាងកាយ ឬជើងស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងទាំងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់។ ដៃ និងដៃទាំងពីរមិនត្រូវបានរាប់ក្នុងការកំណត់ទីតាំងនេះទេ។ ប៉ុន្តែការឈរនៅទីតាំងអុកសាយ មិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងឡើយ។ កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង រំខានគូប្រកួត ឬទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការបង្វិលបាល់ ឬការសង្គ្រោះរបស់គូប្រកួត។ នេះជាកន្លែងដែលអ្នកមើលជាច្រើនច្រឡំ ហើយវីអេអារ ត្រូវពិនិត្យទាំងទីតាំង និងសកម្មភាព មិនមែនទីតាំងតែមួយទេ។
៣. កំហុស កាត និងបាល់ពិន័យ
កំហុសអាចនាំទៅការទាត់បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ ការទាត់បាល់ពិន័យដោយប្រយោល បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ កាតលឿង ឬកាតក្រហម។ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រត្រូវបានផ្តល់ នៅពេលកីឡាកររបស់ក្រុមការពារធ្វើកំហុសដែលអាចផ្តល់ការទាត់បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ នៅក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។ ការប៉ះបាល់ដោយដៃក៏មិនត្រូវសម្រេចដោយស្វ័យប្រវត្តិថាជាកំហុសគ្រប់ករណីទេ ព្រោះច្បាប់ពិនិត្យទីតាំងដៃ ចលនារបស់រាងកាយ និងភាពអាចរំពឹងទុកបាន។ ការរក្សាកាតលឿងពីរដងក្នុងការប្រកួតមួយ នាំទៅកាតក្រហម និងការចាកចេញពីទីលាន។ ក្រុមដែលនៅសល់ ១០នាក់ មិនអាចបំពេញចំនួនវិញដោយការប្តូរកីឡាករផ្សេងទៀតបានទេ។
ច្បាប់អុកសាយ និងការវិភាគវីអេអារ
ចំណុចផ្នែកវិន័យក៏មានគែមលាក់មួយទៀត។ កីឡាករដែលចាកចេញពីទីលានដើម្បីទទួលការព្យាបាល មិនអាចត្រឡប់ចូលដោយខ្លួនឯងបានទេ លុះត្រាតែមានសញ្ញាពីអាជ្ញាកណ្តាល។ ការចូលទីលានដោយគ្មានការអនុញ្ញាត អាចបណ្តាលឱ្យមានកាតលឿង ហើយបើកីឡាករនោះរំខានការលេង អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់ការចាប់ផ្តើមឡើងវិញតាមស្ថានភាព។ សម្រាប់អ្នកវិភាគ នេះជាហេតុផលដែលគួរកត់ត្រាពេលវេលានៃកាត ការប្តូរ និងការព្យាបាល មិនមែនកត់តែគ្រាប់បាល់ទេ។ លេខ ៥ សម្រាប់ការប្តូរ លេខ ៧ សម្រាប់ចំនួនអប្បបរមា និងលេខ ១១ សម្រាប់កីឡាករចាប់ផ្តើម គឺជាលេខបីដែលគួរតែស្ថិតនៅក្នុងសន្លឹកត្រួតពិនិត្យគ្រប់ពេល។
តើមានករណីពិសេសអ្វីខ្លះដែលអ្នកមើលងាយច្រឡំ?
ករណីពិសេសជាច្រើនកើតឡើង នៅពេលបាល់ប៉ះអ្នកលេងផ្សេង បាល់ត្រឡប់ពីបង្គោល ឬកីឡាករចាកចេញពីទីលានដោយគ្មានការអនុញ្ញាត។ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនសម្រេចតាមលទ្ធផលចុងក្រោយតែមួយទេ ប៉ុន្តែពិនិត្យបរិបទនៃសកម្មភាព និងពេលវេលាដែលវាកើតឡើង។ សម្រាប់ករណីមិនច្បាស់ សេចក្តីសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលនៅលើទីលានជាចំណុចចាប់ផ្តើម ហើយវីអេអារ អាចពិនិត្យតែហេតុការណ៍សំខាន់ៗតាមពិធីការដែលបានកំណត់។
ករណីទីមួយ គឺការបាល់ដោយចេតនា និងការបង្វិលបាល់ដោយគូប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នកការពារលេងបាល់ដោយចេតនា ហើយបាល់ទៅដល់អ្នកវាយប្រហារដែលនៅទីតាំងអុកសាយ ការវាយតម្លៃអាចខុសពីករណីបាល់ប៉ះអ្នកការពារដោយចៃដន្យ។ ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ដែលកំពុងចូលទី មិនតែងតែត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការលេងបាល់ដោយចេតនាទេ។ ករណីទីពីរ គឺការបោះបាល់ចូល៖ អ្នកបោះត្រូវមានផ្នែកមួយនៃជើងនៅលើខ្សែ ឬក្រៅខ្សែ ហើយប្រើដៃទាំងពីរបោះពីក្រោយក្បាល។ កំហុសតូចៗដូចជា លើកជើងទាំងពីរចេញពីដី អាចធ្វើឱ្យសិទ្ធិបោះបាល់ទៅក្រុមម្ខាងទៀត។ គ្មានរឿង “បោះបានល្អមើលទៅ” ក្នុងច្បាប់ទេ—ត្រូវត្រឹមត្រូវ។
ករណីទីបី គឺបាល់ទម្លាក់។ ប្រសិនបើការលេងត្រូវបានបញ្ឈប់ ដោយគ្មានកំហុស ឬដោយហេតុផលបច្ចេកទេស អាជ្ញាកណ្តាលអាចទម្លាក់បាល់ឱ្យអ្នកលេងដែលមានសិទ្ធិតាមទីតាំងចុងក្រោយ។ ប្រសិនបើបាល់ស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ពិន័យ ពេលបញ្ឈប់ការលេង បាល់ទម្លាក់អាចត្រូវផ្តល់ឱ្យអ្នកចាំទីរបស់ក្រុមការពារ។ ចំណុចនេះមិនគួរច្រឡំជាមួយការប្រគល់បាល់ដោយសុចរិតភាពទេ ព្រោះការប្រគល់បាល់ជាការសម្រេចចិត្តរបស់កីឡាករ ប៉ុន្តែបាល់ទម្លាក់ជានីតិវិធីរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។ តាមឯកសាររបស់ សហព័ន្ធប្រវត្តិសាស្ត្រ និងស្ថិតិបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការកត់ត្រាការប្រកួតទំនើបកាន់តែពឹងលើសញ្ញាពេលវេលា និងសកម្មភាពលម្អិត ដូច្នេះអ្នកវិភាគគួររក្សាទុកព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះជាផ្នែកនៃទិន្នន័យ មិនមែនជាអត្ថបទបន្ថែមទេ។
ករណីទីបួន គឺការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើម។ នៅពេលក្រុមណាមួយរកគ្រាប់បាល់បាន ក្រុមម្ខាងទៀតជាអ្នកចាប់ផ្តើមពីចំណុចកណ្តាល។ បាល់ត្រូវស្ថិតនៅស្ងៀម ហើយកីឡាករក្រៅអ្នកទាត់ត្រូវនៅក្រៅរង្វង់កណ្តាលរហូតដល់បាល់ត្រូវបានទាត់ និងផ្លាស់ទីច្បាស់។ ការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើមចូលទីគូប្រកួតដោយផ្ទាល់អាចរាប់ជាគ្រាប់បាល់ ប៉ុន្តែការទាត់ចូលទីខ្លួនឯងដោយផ្ទាល់ មិនត្រូវរាប់ជាគ្រាប់បាល់ទេ ហើយនឹងនាំទៅការទាត់ជ្រុង។ នេះជាចំណុចតូច ប៉ុន្តែជាក់លាក់។ លម្អិតបែបនេះហើយដែលបំបែកការវិភាគមានប្រភពពីការស្មានតាមអារម្មណ៍។
ចង់អានការបកស្រាយករណីពិសេសបន្ថែមមែនទេ?
មគ្គុទ្ទេសក៍ការទាត់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ
តើគួរវិភាគច្បាប់មុនព្យាករណ៍ការប្រកួតដូចម្តេច?
គួរវិភាគច្បាប់ជាប្រព័ន្ធ មុនពេលវិភាគទម្រង់ក្រុម ឬស្ថិតិគ្រាប់បាល់។ ចាប់ផ្តើមពីបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍ បន្ទាប់មកពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករ ការព្យួរ និងចំនួនការប្តូរដែលអនុញ្ញាត។ បន្ទាប់មកសិក្សាអុកសាយ កំហុស និងការប្រើវីអេអារ ព្រោះចំណុចទាំងនេះអាចប្តូរលទ្ធផលដោយមិនប្តូរទម្រង់លេងទាំងមូល។
ដំណើរការដែលមានវិន័យអាចប្រើបានដូចនេះ៖
- អានបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ដើម្បីដឹងចំនួនការប្តូរ និងបន្ថែមម៉ោង។
- ពិនិត្យថាកីឡាករណាខ្លះត្រូវបានព្យួរ ឬមានហានិភ័យកាត។
- សម្គាល់ក្រុមដែលលេងបន្ទាត់ការពារខ្ពស់ និងងាយប្រឈមអុកសាយ។
- បំបែកបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ចេញពីគ្រាប់បាល់ក្នុងការលេងបើកចំហ។
- កត់ត្រាពេលវេលាកាត ការប្តូរ និងការពិនិត្យវីអេអារ។
- ប្រើស្ថិតិពីប្រភពផ្លូវការ មិនមែនពីរូបភាពកាត់ត ឬមតិយោបល់តែមួយ។
ព័ត៌មានបន្ថែមដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់ គឺការបន្ថែមម៉ោងនៅចុងតង់។ ចាប់ពីការកែសម្រួលច្បាប់ទំនើប អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលវេលាសម្រាប់ការប្តូរ ការព្យាបាល ការពិនិត្យវីអេអារ ការពន្យារពេល និងការអបអរសាទរគ្រាប់បាល់។ វាមិនមានលេខថេរដែលត្រូវបន្ថែមគ្រប់ប្រកួតទេ។ ដូច្នេះការព្យាករណ៍ថា “តង់ទីពីរមានតែ ៤៥នាទីពេញ” គឺមិនត្រឹមត្រូវទេ។ ចំពោះអ្នកប្រើមាតិកាព្យាករណ៍របស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ គួរប្រើច្បាប់ជាតម្រងដំបូង ហើយប្រើស្ថិតិជាតម្រងទីពីរ។ កុំដាក់ការសម្រេចចិត្តហិរញ្ញវត្ថុដោយផ្អែកលើការស្មាន ឬការប្រញាប់ប្រញាល់។ ការលេងដោយទំនួលខុសត្រូវមានន័យថា កំណត់ព្រំដែនថវិកា និងឈប់នៅពេលលើសព្រំដែននោះ។
ការប្រៀបធៀបរវាងក្រុមក៏ត្រូវគិតពីច្បាប់ដែរ។ ក្រុមដែលមានការប្តូរបាន ៥នាក់ អាចរក្សាថាមពលនៅចុងប្រកួតបានល្អជាងក្រុមដែលប្រើការប្តូរលឿនពេក។ ក្រុមដែលការពារបន្ទាត់ខ្ពស់ អាចបង្កើតអុកសាយបានច្រើន ប៉ុន្តែមានហានិភ័យបាល់បញ្ជូនឆ្លងខ្សែការពារ។ ក្រុមដែលពឹងលើបាល់ពិន័យ អាចរកគ្រាប់បាល់បានពីស្ថានភាពដែលអ្នកមើលមិនរាប់ជាឱកាសបើកចំហ។ នេះជាការយល់ឃើញផ្ទុយពីទម្លាប់៖ ច្បាប់មិនមែនជាផ្នែកបច្ចេកទេសក្រៅការប្រកួតទេ វាគឺជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រ។ ក្នុងពានពិភពលោក ២០២៦ ការប្រកួតមានកម្រិតខ្ពស់ ហើយភាពខុសគ្នារវាងការអនុវត្តច្បាប់បានល្អ និងមិនបានល្អ អាចស្មើនឹងឱកាសស៊ុតមួយ ឬពីរ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គួរចងចាំអ្វី?
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានស្នូលច្បាស់៖ កីឡាករ ១១នាក់ក្នុងក្រុម ការប្រកួត ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី ចំនួនអប្បបរមា ៧នាក់ ការប្តូរតាមបទបញ្ជា អុកសាយតាមពេលបញ្ជូនបាល់ និងការដាក់ទណ្ឌកម្មតាមប្រភេទកំហុស។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យវាពិបាក គឺមិនមែនចំនួនច្បាប់ទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តនៅក្នុងស្ថានភាពលឿន និងមានព័ត៌មានច្រើន។ ប្រភពផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិគួរតែជាគោលដៅចុងក្រោយ នៅពេលមានការខុសគ្នារវាងមតិអ្នកមើល និងសេចក្តីសម្រេចលើទីលាន។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ អាចជួយរៀបចំច្បាប់ជាមួយស្ថិតិ និងការវិភាគក្រុម ប៉ុន្តែអ្នកអានគួររក្សាការគិតដោយហេតុផល និងទំនួលខុសត្រូវជានិច្ច។ សេចក្តីណែនាំដែលមានប្រយោជន៍បំផុតគឺ៖ មុនពេលសម្រេចថាកំហុសកើតឡើង សូមពិនិត្យបាល់ ទីតាំង ពេលវេលា និងសកម្មភាពតាមលំដាប់។
សូមរក្សាទុកច្បាប់ស្នូលទាំង ៥នេះ៖
- ក្រុមមួយមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ និងមិនអាចបន្តក្រោម ៧នាក់។
- ការប្រកួតធម្មតាមាន ២តង់ ៤៥នាទី និងសម្រាកមិនលើស ១៥នាទី។
- ទីតាំងអុកសាយត្រូវវាស់នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់។
- ការឈរអុកសាយមិនមែនជាកំហុស រហូតដល់មានការចូលរួមសកម្ម។
- វីអេអារ ជួយពិនិត្យហេតុការណ៍សំខាន់ ប៉ុន្តែមិនជំនួសច្បាប់ និងសេចក្តីសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលទាំងស្រុង។
បើចង់ភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយការវិភាគពានពិភពលោក ២០២៦ និងស្ថិតិកីឡាករ សូមអានមាតិកាដែលរៀបចំដោយ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ហើយប្រើទិន្នន័យជាឧបករណ៍ មិនមែនជាការធានាលទ្ធផលទេ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាច្បាប់ស្តង់ដារដែលគ្រប់គ្រងការប្រកួតក្រុមមានកីឡាករ ១១នាក់ រួមអ្នកចាំទី ១នាក់។ ច្បាប់នេះមាន ១៧ផ្នែក និងគ្របដណ្តប់លើទីលាន បាល់ ពេលវេលា កំហុស កាត អុកសាយ និងការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។ ក្រុមមួយមិនអាចបន្តការប្រកួតបាន ប្រសិនបើនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ ប្រភពផ្លូវការដែលគួរយោងគឺក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
សំណួរ៖ តើក្រុមមួយអាចប្តូរកីឡាករបានប៉ុន្មាននាក់?
ចម្លើយ៖ ការប្រកួតផ្លូវការជាច្រើនអនុញ្ញាតឱ្យប្តូរកីឡាករ ៥នាក់ក្នុងម៉ោងប្រកួតធម្មតា ប៉ុន្តែចំនួនពិតប្រាកដអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ព្រឹត្តិការណ៍។ ការប្តូរ ៥នាក់ ជាទូទៅធ្វើក្នុងឱកាសបញ្ឈប់ការលេងមិនលើស ៣លើក ដោយមិនរាប់ការប្តូរនៅពេលសម្រាក។ ការប្រកួតដែលមានបន្ថែមម៉ោង អាចអនុញ្ញាតការប្តូរម្នាក់បន្ថែម។ ត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់លីគ ឬពានរង្វាន់ជាក់លាក់ជាមុន។
សំណួរ៖ តើអុកសាយខុសពីការឈរខាងមុខអ្នកការពារយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ អុកសាយកើតឡើងនៅពេលកីឡាករមានផ្នែកក្បាល រាងកាយ ឬជើងនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់។ ការឈរនៅទីតាំងនេះតែមួយមិនទាន់ជាកំហុសទេ។ កីឡាករត្រូវបានផ្តន្ទាទោស នៅពេលចូលរួមសកម្ម រំខានគូប្រកួត ឬទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីសកម្មភាពនោះ។ ដៃមិនត្រូវបានរាប់ក្នុងការវាស់ទីតាំងអុកសាយឡើយ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីវីអេអារ ពេលខ្លះមិនប្តូរសេចក្តីសម្រេច?
ចម្លើយ៖ វីអេអារ អាចពិនិត្យតែហេតុការណ៍សំខាន់ៗ និងកំហុសច្បាស់លាស់ដែលអាជ្ញាកណ្តាលលើទីលានអាចខកខាន។ ករណីពិនិត្យសំខាន់ៗរួមមាន គ្រាប់បាល់ កំហុសផ្តល់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ ប្រសិនបើសេចក្តីសម្រេចដើមស្ថិតក្នុងការបកស្រាយសមហេតុផល វីអេអារ អាចមិនណែនាំឱ្យប្តូរ។ ដូច្នេះការពិនិត្យវីដេអូមិនមែនមានន័យថា លទ្ធផលត្រូវតែផ្លាស់ប្តូរទេ។
សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ ការប្រកួតធម្មតាមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី និងសម្រាកពាក់កណ្តាលមិនលើស ១៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលវេលាសម្រាប់ការប្តូរ ការព្យាបាល ការពិនិត្យវីអេអារ ការពន្យារពេល និងការអបអរសាទរគ្រាប់បាល់។ ប្រសិនបើការប្រកួតត្រូវការរកអ្នកឈ្នះ អាចមានបន្ថែមម៉ោង ២តង់ ១៥នាទី និងការទាត់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ តាមបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍។ ដូច្នេះពេលវេលាពិតប្រាកដអាចលើស ៩០នាទី។
សំណួរ៖ តើការអានច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ត្រូវចំណាយប្រាក់ទេ?
ចម្លើយ៖ ការអានច្បាប់មូលដ្ឋានតាមឯកសារផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ អាចធ្វើបានដោយឥតគិតថ្លៃតាមអ៊ីនធឺណិត។ ការប្រើមាតិកាវិភាគរបស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ក៏គួរត្រូវបានចាត់ទុកជាព័ត៌មានសម្រាប់ការសិក្សា មិនមែនជាការធានាលទ្ធផល ឬការណែនាំឱ្យប្រថុយថវិកាទេ។ ប្រសិនបើចូលរួមសកម្មភាពព្យាករណ៍ ត្រូវគោរពច្បាប់ក្នុងតំបន់ កំណត់ថវិកាជាមុន និងកុំប្រើប្រាក់ដែលត្រូវការសម្រាប់ជីវភាព។ ការយល់ច្បាប់ល្អ គួរជួយបង្កើនការយល់ដឹងពីកីឡា មិនមែនបង្កើនការប្រញាប់សម្រេចចិត្តទេ។