ក្នុងប្រអប់ទី១៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ៥ ជំហានសម្រាប់អ្នកចាំទី
អ្នកចាំទីបាល់ទាត់មានតួនាទីការពារទី បញ្ជាខ្សែការពារ និងចាប់ផ្តើមការវាយប្រហាររបស់ក្រុមនៅគ្រប់ការប្រកួត។ នៅក្នុងច្បាប់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ អ្នកចាំទីគឺជាកីឡាករតែម្នាក់ដែលអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែត្រូវគោរពច្បាប់ចំនួន ១៧ និងកំណត់ពេលកាន់បាល់ដោយដៃមិនលើស ៨ វិនាទីតាមការកែប្រែថ្មី។ អ្នកចាំទីល្អមិនត្រឹមតែសង្គ្រោះបាល់ទេ ប៉ុន្តែត្រូវអានទិសបាល់ បិទមុំ បញ្ជាខ្សែការពារ និងបញ្ជូនបាល់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវជាង ៧០ ភាគរយក្នុងស្ថានភាពសម្ពាធ។ ក្នុងការប្រកួតធំៗដូចជា ពានពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ កំហុសតូចមួយអាចបម្លែងលទ្ធផលក្នុងរយៈពេលតិចជាង ១០ វិនាទី។ ដូច្នេះ អ្នកគួររៀនតួនាទីទាំងនេះជាជំហាន ហើយវាយតម្លៃសមត្ថភាពតាមស្ថិតិ មិនមែនតាមអារម្មណ៍ទេ។
[រូបភាព៖ អ្នកចាំទីបាល់ទាត់ឈរនៅមុខទីក្នុងកីឡដ្ឋានធំ ខណៈអ្នកគាំទ្រកំពុងស្រែកយ៉ាងរំភើប]
តួនាទីអ្នកចាំទីបាល់ទាត់ត្រូវបានកំណត់ដោយការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងបច្ចេកទេស ការសម្រេចចិត្ត និងការទំនាក់ទំនង។ គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តោតលើការពន្យល់ស្ថិតិកីឡាករ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងការវិភាគការប្រកួតពានពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ដើម្បីឱ្យអ្នកអានមើលឃើញអ្វីដែលស្ថិតនៅពីក្រោយការសង្គ្រោះបាល់មួយ។ សូមកុំវាស់តម្លៃអ្នកចាំទីតាមចំនួនសង្គ្រោះបាល់តែមួយមុខ ព្រោះអ្នកចាំទីដែលឈរត្រឹមត្រូវអាចធ្វើឱ្យគូប្រកួតបាញ់ចេញក្រៅទី ហើយស្ថិតិនោះមិនតែងតែបង្ហាញជាការសង្គ្រោះទេ។ តាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ, អ្នកចាំទីក៏ជាកីឡាករម្នាក់ក្នុងចំណោម ១១ នាក់ដែលត្រូវគោរពច្បាប់ទូទៅដូចគ្នា។ ចំណុចសំខាន់គឺត្រូវបែងចែកសកម្មភាពជា ៥ ផ្នែក៖ ការឈរ ការទប់ ការចាប់ ការបញ្ជា និងការចាប់ផ្តើមលេង។
ចង់ចាប់ផ្តើមវិភាគតួនាទីអ្នកចាំទីឱ្យបានត្រឹមត្រូវមែនទេ?
ជំហានទី១៖ តើអ្នកចាំទីត្រូវរៀបចំទីតាំងដូចម្តេច?
អ្នកចាំទីត្រូវឈរនៅទីតាំងដែលកាត់បន្ថយមុំបាញ់ និងរក្សាចម្ងាយសមស្របពីខ្សែទី។ ជាទូទៅ ជំហានតូច ១ ទៅ ២ ជំហានទៅមុខអាចធ្វើឱ្យមុំបាញ់របស់ខ្សែប្រយុទ្ធតូចចុះ ប៉ុន្តែការចេញឆ្ងាយពេកបង្កើតចន្លោះឱ្យបាល់លើកកាត់ក្បាល។ ទីតាំងល្អត្រូវអាស្រ័យលើទីតាំងបាល់ អ្នកបាញ់ និងខ្សែការពារ។
មុនពេលបាល់មកដល់ អ្នកចាំទីត្រូវសង្កេតចំណុច ៤៖
- បាល់ស្ថិតនៅចំហៀងណា និងចម្ងាយប៉ុន្មានម៉ែត្រពីទី។
- ខ្សែប្រយុទ្ធមានជម្រើសបាញ់ ឬបញ្ជូនបាល់ទៅកីឡាករផ្សេងទៀត។
- ខ្សែការពាររបស់ខ្លួនបិទមុំបាញ់បានប៉ុន្មានភាគរយ។
- តើគួរឈរលើខ្សែទី ចេញមុខ ឬរំកិលទៅបិទជ្រុងឆ្ងាយ។
កំហុសដែលជួបញឹកញាប់គឺឈរតាមបាល់ដោយមិនគិតពីខ្សែទី។ ប្រសិនបើបាល់នៅជ្រុងស្តាំ អ្នកចាំទីមិនគួររត់ទៅជ្រុងស្តាំទាំងស្រុងឡើយ ព្រោះការបាញ់ឆ្លងទៅជ្រុងឆ្វេងនឹងក្លាយជាបាល់ពិបាកទប់។ គោលការណ៍ជាក់លាក់មួយគឺរក្សារាងកាយឱ្យស្ថិតលើបន្ទាត់ភ្ជាប់រវាងបាល់ និងកណ្តាលទី។ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍អំពីការរៀបចំខ្សែការពារ] ក៏អាចជួយពន្យល់ថា ហេតុអ្វីការឈររបស់ខ្សែការពារប៉ះពាល់ដល់ការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកចាំទី។
ការបិទមុំមិនមែនជាការរត់ទៅរកបាល់ទេ
ការបិទមុំមានន័យថា អ្នកចាំទីប្រើទីតាំងរបស់ខ្លួនធ្វើឱ្យគូប្រកួតមានជម្រើសបាញ់តិច។ នៅពេលខ្សែប្រយុទ្ធចូលតំបន់ពិន័យ អ្នកចាំទីគួរបន្ថយល្បឿនជំហានចុងក្រោយ រក្សាជង្គង់បត់បន្តិច និងត្រៀមប្រតិកម្មទៅទិសទាំងពីរ។ ការដួលមុនពេលគូប្រកួតប៉ះបាល់ គឺជាកំហុសដែលធ្វើឱ្យទីទំនេរភ្លាមៗ។ ការវិភាគពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប បង្ហាញថា ការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកចាំទីពាក់ព័ន្ធនឹងចម្ងាយ គម្លាត និងពេលវេលា មិនមែនសមត្ថភាពលោតតែមួយមុខទេ។ នេះជាចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង ព្រោះការឈរត្រឹមត្រូវមើលទៅមិនអស្ចារ្យ ប៉ុន្តែវាជួយទប់ការបាញ់បានច្រើន។
ជំហានទី២៖ តើអ្នកចាំទីអាចទប់ និងចាប់បាល់បានយ៉ាងណា?
អ្នកចាំទីអាចទប់បាល់បានល្អដោយប្រើរាងកាយនៅពីក្រោយបាល់ រក្សាដៃឱ្យស្របនឹងទិសបាល់ និងវាយតម្លៃថាតើគួរចាប់ ឬបញ្ចេញទៅតំបន់សុវត្ថិភាព។ បាល់ល្បឿនទាបត្រូវការដៃទាប និងជង្គង់បន្ទាប ខណៈបាល់ខ្ពស់ត្រូវការការចេញមុខពីទី និងការទំនាក់ទំនងច្បាស់។ ចំណុចសម្រេចចិត្តសំខាន់គឺសុវត្ថិភាព៖ បាល់ដែលចាប់មិនបាន គួរបញ្ចេញទៅចំហៀង មិនមែនទម្លាក់ទៅមុខទីទេ។
ការទប់បាល់មាន ៣ ជម្រើសសំខាន់៖
- ចាប់បាល់ជាប់ នៅពេលទិសបាល់ច្បាស់ និងគ្មានអ្នកប្រឆាំងបុក។
- ទះបាល់ទៅចំហៀង នៅពេលបាល់មានល្បឿនខ្លាំង ឬសើម។
- ប្រើជើង ឬរាងកាយបិទបាល់ នៅពេលការបាញ់កើតឡើងពីចម្ងាយខ្លី។
អ្នកចាំទីគួររក្សាបាតដៃបង្កើតរាងអក្សរ សម្រាប់បាល់នៅកម្ពស់ទ្រូង និងដាក់ខ្លួននៅពីក្រោយបាល់ជានិច្ច។ តាមទិន្នន័យបច្ចេកទេសក្នុងការប្រកួតកម្រិតខ្ពស់ បាល់បាញ់នៅចម្ងាយក្រោម ១២ ម៉ែត្រត្រូវការប្រតិកម្មជាចម្បង ខណៈបាល់ពីចម្ងាយលើស ២០ ម៉ែត្រផ្តល់ពេលឱ្យអ្នកចាំទីអានទិសបានច្រើនជាង។ នេះជាមូលហេតុដែលការឈរត្រឹមត្រូវមានតម្លៃជាងការលោតបង្ហាញសមត្ថភាព។ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ បច្ចេកទេសសង្គ្រោះបាល់សម្រាប់អ្នកចាំទី] គួរត្រូវបានអានជាមួយវីដេអូវិភាគ មិនមែនមើលតែចំនួនសង្គ្រោះទេ។
ចង់ស្គាល់ភាពខុសគ្នារវាងការចាប់បាល់ និងការបញ្ចេញបាល់ឱ្យមានសុវត្ថិភាពទេ?
ជំហានទី៣៖ ហេតុអ្វីការបញ្ជាខ្សែការពារសំខាន់?
ការបញ្ជាខ្សែការពារសំខាន់ ព្រោះអ្នកចាំទីមើលឃើញទិដ្ឋភាពខាងមុខទាំងមូល និងអាចព្រមានគ្រោះថ្នាក់មុនអ្នកការពារ។ ពាក្យបញ្ជាដែលខ្លី ច្បាស់ និងនិយាយមុនពេលបាល់មកដល់ អាចបិទចន្លោះបានលឿនជាងការរត់ជួសជុលក្រោយពេលគូប្រកួតបាញ់។ ក្រុមគួរមានពាក្យស្តង់ដារសម្រាប់ “ឡើង” “ថយ” “បិទជ្រុង” និង “ទុកឱ្យខ្ញុំ” ដើម្បីកាត់បន្ថយការយល់ច្រឡំ។
អ្នកចាំទីដែលមានបទពិសោធន៍មិនស្រែកជាប់ៗគ្នាទេ។ គេជ្រើសពេលវេលាដែលព័ត៌មានមានតម្លៃ ដូចជា៖
- នៅពេលខ្សែប្រយុទ្ធឈរខាងក្រោយខ្សែការពារ។
- នៅពេលមានបាល់កាត់ចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់។
- នៅពេលខ្សែការពារមិនឃើញកីឡាករដែលរត់ពីខាងក្រោយ។
- នៅពេលត្រូវរៀបចំជញ្ជាំងការពារពីបាល់ហ្វ្រីឃីក។
ទោះជាយ៉ាងណា សំឡេងខ្លាំងមិនមានន័យថាការបញ្ជាល្អទេ។ ការបញ្ជាត្រូវភ្ជាប់ជាមួយការមើលស្ថានភាព និងការយល់ព្រមពីខ្សែការពារ។ ចំណុចជាក់ស្តែងមួយដែលអត្ថបទទូទៅមិនសូវនិយាយគឺការប្រើពាក្យដដែលៗក្នុងការហ្វឹកហាត់ ៣ ទៅ ៤ សប្តាហ៍ អាចធ្វើឱ្យកីឡាករឆ្លើយតបដោយស្វ័យប្រវត្តិ ពេលមានសម្ពាធ។ មុនការប្រកួតពានពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ក្រុមជាច្រើនត្រូវរៀបចំសញ្ញាដៃបន្ថែម ព្រោះសំឡេងអ្នកគាំទ្រនៅកីឡដ្ឋានធំអាចលើស ១០០ ដេស៊ីបែល។
[រូបភាព៖ អ្នកចាំទីកំពុងបញ្ជាខ្សែការពារនៅពេលបាល់ជ្រុង ខណៈក្រុមប្រឆាំងរង់ចាំក្នុងតំបន់ពិន័យ]
ជំហានទី៤៖ តើការចាប់ផ្តើមវាយប្រហាររបស់អ្នកចាំទីធ្វើដូចម្តេច?
អ្នកចាំទីសម័យទំនើបជាផ្នែកមួយនៃការកសាងការវាយប្រហារ ដោយជ្រើសរើសរវាងការបញ្ជូនខ្លី ការបញ្ជូនឆ្លង និងការទាត់វែង។ ការបញ្ជូនខ្លីសមស្របនៅពេលក្រុមមានអ្នកលើសចំនួននៅខាងក្រោយ ប៉ុន្តែវាគ្រោះថ្នាក់ ប្រសិនបើគូប្រកួតចុចសម្ពាធខ្ពស់ និងបិទជម្រើសទាំងអស់។ ការទាត់វែងអាចរំលងសម្ពាធ ប៉ុន្តែការបាត់បាល់លើកទីពីរអាចធ្វើឱ្យក្រុមបាត់ការគ្រប់គ្រង។
តាម សៀវភៅច្បាប់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ, ការទាត់បាល់ចេញពីទីអាចចាប់ផ្តើមដោយការបញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុមនៅក្នុងតំបន់ពិន័យ ប៉ុន្តែគូប្រកួតត្រូវនៅក្រៅតំបន់រហូតដល់បាល់ចូលលេង។ ច្បាប់នេះបង្កើតជម្រើសយុទ្ធសាស្ត្រថ្មី ប៉ុន្តែមិនមានន័យថាត្រូវបញ្ជូនខ្លីគ្រប់ពេលទេ។ ក្រុមដែលចង់រក្សាបាល់គួរវាស់សមត្ថភាពបញ្ជូនរបស់អ្នកចាំទី តំបន់ទំនេរ និងកម្ពស់ខ្សែប្រយុទ្ធ។
ប្រើបញ្ជីនេះពេលជ្រើសរើសវិធីបញ្ជូន៖
- បញ្ជូនខ្លី ប្រសិនបើខ្សែការពារមានមុំទទួលបាល់យ៉ាងហោចណាស់ ២។
- បញ្ជូនទៅចំហៀង ប្រសិនបើគូប្រកួតបិទកណ្តាល។
- ទាត់វែង ប្រសិនបើការចុចសម្ពាធធ្វើឱ្យអ្នកការពាររបស់ខ្លួននៅសល់ជម្រើសតិចជាង ២។
- កុំបញ្ជូនទៅតំបន់កណ្តាល ប្រសិនបើអ្នកទទួលបាល់បែរខ្នងទៅគូប្រកួត។
ការយល់ច្រឡំធំបំផុតគឺគិតថាអ្នកចាំទីដែលបញ្ជូនបាល់បានល្អ ត្រូវតែទាត់វែងឆ្ងាយ។ តម្លៃពិតស្ថិតនៅភាពត្រឹមត្រូវ ការជ្រើសរើសពេលវេលា និងការបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមអាចគ្រប់គ្រងបាល់បាន។
ជំហានទី៥៖ តើត្រូវផ្ទៀងផ្ទាត់សមត្ថភាពអ្នកចាំទីដោយស្ថិតិអ្វីខ្លះ?
ការផ្ទៀងផ្ទាត់សមត្ថភាពអ្នកចាំទីគួរប្រើស្ថិតិច្រើនប្រភេទ ដូចជា ភាគរយសង្គ្រោះបាល់ គ្រាប់បាល់រំពឹងទុកដែលបានសង្គ្រោះ សកម្មភាពចេញពីទី ភាពត្រឹមត្រូវនៃការបញ្ជូន និងកំហុសដែលនាំទៅរកគ្រាប់បាល់។ មិនគួរប្រៀបធៀបអ្នកចាំទីពីក្រុមពីរដោយប្រើភាគរយសង្គ្រោះតែមួយទេ ព្រោះគុណភាពការពារខាងមុខ និងចំនួនបាល់បាញ់អាចខុសគ្នាខ្លាំង។ អ្នកចាំទីដែលទទួលបាល់បាញ់ពីចម្ងាយ ២៥ ម៉ែត្រច្រើន មិនអាចប្រៀបធៀបផ្ទាល់ជាមួយអ្នកចាំទីដែលប្រឈមការបាញ់ពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្របានឡើយ។
សម្រាប់ការវិភាគជាក់ស្តែង គួរតាមដាន៖
- ភាគរយសង្គ្រោះតាមចម្ងាយបាញ់។
- ចំនួនបាល់ដែលចាប់បានពីបាល់ជ្រុង និងបាល់ហ្វ្រីឃីក។
- ភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្រោមសម្ពាធ។
- ចំនួនដងចេញពីទី និងលទ្ធផលនៃការចេញនោះ។
- កំហុសបច្ចេកទេសក្នុង ៩០ នាទី។
ចំណុចព័ត៌មានថ្មីមួយគឺ តម្លៃសង្គ្រោះបាល់គួរត្រូវកែតម្រូវតាមគុណភាពឱកាស។ បាល់ដែលមានឱកាសចូលទី ០.០៥ មិនមានតម្លៃវិភាគដូចបាល់ដែលមានឱកាស ០.៧០ ទេ។ ស្ថិតិគ្រាប់បាល់រំពឹងទុកអាចជួយបំបែកថា អ្នកចាំទីពូកែពិត ឬគ្រាន់តែទទួលបាល់ងាយ។ សម្រាប់ការពិនិត្យប្រភព អ្នកអាចប្រើ មូលដ្ឋានទិន្នន័យស្ថិតិបាល់ទាត់បើកចំហ និងប្រៀបធៀបតាមការប្រកួតយ៉ាងតិច ១០ ទៅ ១៥ ដង មុនធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។
ចង់ប្រើស្ថិតិឱ្យបានត្រឹមត្រូវ មិនធ្លាក់ក្នុងអន្ទាក់លេខមួយមុខទេ?
ការដោះស្រាយបញ្ហាដែលអ្នកចាំទីជួបញឹកញាប់ តើធ្វើដូចម្តេច?
បញ្ហារបស់អ្នកចាំទីភាគច្រើនកើតពីការសម្រេចចិត្តយឺត ទីតាំងខុស ការបញ្ជាមិនច្បាស់ និងការបញ្ជូនបាល់ដោយមិនវាយតម្លៃសម្ពាធ។ ដំណោះស្រាយត្រូវចាប់ផ្តើមពីការកំណត់ប្រភេទកំហុស រួចភ្ជាប់វាទៅលំហាត់ជាក់លាក់ ដូចជា ប្រតិកម្មចម្ងាយខ្លី ការចេញទទួលបាល់ និងការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ។ កុំកែបញ្ហាទាំងអស់ក្នុងវគ្គហ្វឹកហាត់តែមួយ ព្រោះវាធ្វើឱ្យអ្នកចាំទីបាត់ការផ្តោតអារម្មណ៍។
បញ្ហា និងវិធីដោះស្រាយមានដូចខាងក្រោម៖
- ចេញពីទីយឺត៖ ហ្វឹកហាត់ការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទី បន្ទាប់ពីបាល់ឆ្លងខ្សែការពារ។
- ទះបាល់ចូលកណ្តាល៖ កំណត់គោលដៅបញ្ចេញទៅចំហៀងយ៉ាងហោចណាស់ ៤៥ ដឺក្រេ។
- បញ្ជូនខ្លីខុសទីតាំង៖ បង្កើតជម្រើសទទួលបាល់ ២ មុនអ្នកចាំទីទាត់។
- មិនស្តាប់ការបញ្ជា៖ កំណត់ពាក្យស្តង់ដារ និងហ្វឹកហាត់ជាមួយសំឡេងរំខាន។
- ខ្លាចកំហុសក្រោយរបូតគ្រាប់បាល់៖ ប្រើការវិភាគវីដេអូ ដោយកត់ត្រាការសម្រេចចិត្តមុនពេលបាល់មកដល់។
បើអ្នកចាំទីរបូតគ្រាប់បាល់ ២ ដងក្នុង ៣ ប្រកួត មិនគួរសន្និដ្ឋានភ្លាមថាគុណភាពធ្លាក់ចុះទេ។ ត្រូវពិនិត្យចម្ងាយបាញ់ ទិសបាល់ ការបិទមុំ និងកំហុសរបស់ខ្សែការពារជាមុន។ ឯកសារបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ សង្កត់ធ្ងន់ថា “ការអភិវឌ្ឍអ្នកចាំទីត្រូវការការវាយតម្លៃបច្ចេកទេស និងបរិបទការប្រកួតរួមគ្នា”។ និយាយឱ្យខ្លី គឺកុំដាក់ទោសអ្នកចាំទីចំពោះបាល់ដែលខ្សែការពារមិនបានបិទ។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកកំពុងវិភាគវីដេអូសង្គ្រោះបាល់ជាមួយអ្នកចាំទីនៅបន្ទប់យុទ្ធសាស្ត្រ]
ក្នុងការប្រកួតមានសម្ពាធខ្ពស់ ដូចជាការប្រកួតពានពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ ការរៀបចំផ្លូវចិត្តមានសារៈសំខាន់ដូចការហ្វឹកហាត់រាងកាយ។ អ្នកចាំទីគួរប្រើទម្លាប់មុនការប្រកួត ដូចជា ពិនិត្យស្បែកជើង សង្កេតពន្លឺនៅទី ស្គាល់ល្បឿនខ្យល់ និងនិយាយជាមួយខ្សែការពារអំពីពាក្យបញ្ជា។ ការពិនិត្យទិន្នន័យអ្នកទាត់បាល់ពិន័យក៏មានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែមិនគួរលោតតាមស្ថិតិចាស់ដោយងងឹតងងុលទេ ព្រោះអ្នកទាត់អាចប្តូរជ្រុងនៅពេលសម្ពាធខ្ពស់។ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ពិន័យ និងការអានចលនាគូប្រកួត] នឹងជួយបំពេញការវិភាគពីការប្រកួតផ្ទាល់ទៅការរៀបចំមុនការប្រកួត។
សរុបមក តួនាទីអ្នកចាំទីបាល់ទាត់មាន ៥ ស្នូល៖ ឈរត្រឹមត្រូវ ទប់បាល់ដោយសុវត្ថិភាព បញ្ជាខ្សែការពារ ចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារ និងផ្ទៀងផ្ទាត់ការសម្រេចចិត្តដោយស្ថិតិ។ អ្នកចាំទីល្អមិនចាំបាច់ធ្វើចលនាអស្ចារ្យគ្រប់នាទីទេ ប៉ុន្តែត្រូវកាត់បន្ថយកំហុសដែលអាចជៀសវាងបាន និងបង្កើនជម្រើសរបស់ក្រុម។ សម្រាប់អ្នកអានដែលកំពុងវិភាគការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦ គួរមើលទីតាំងមុនការសង្គ្រោះ ចំនួនជម្រើសបញ្ជូន និងការបញ្ជារបស់អ្នកចាំទី មុនសម្រេចថាគេលេងល្អឬអាក្រក់។ ទិន្នន័យល្អមិនជំនួសការមើលការប្រកួតទេ ប៉ុន្តែវាជួយកែអារម្មណ៍ឱ្យទៅជាការវាយតម្លៃមានហេតុផល។
បើចង់បន្តសិក្សាការវិភាគអ្នកចាំទី និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពដែលមានទិន្នន័យច្បាស់លាស់។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើតួនាទីសំខាន់បំផុតរបស់អ្នកចាំទីបាល់ទាត់ជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ តួនាទីសំខាន់បំផុតគឺការពារទី និងរារាំងគូប្រកួតមិនឱ្យស៊ុតបញ្ចូលទី។ ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកចាំទីក៏ត្រូវបញ្ជាខ្សែការពារ អានទីតាំងបាល់ និងចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារផងដែរ។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ហើយត្រូវគោរពច្បាប់ទាំង ១៧ របស់បាល់ទាត់។ ការវាយតម្លៃល្អគួររួមបញ្ចូលការឈរ ការសម្រេចចិត្ត និងការបញ្ជូនបាល់។
សំណួរ៖ តើអ្នកចាំទីគួរឈរនៅទីតាំងណា ពេលគូប្រកួតបាញ់?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាំទីគួរឈរលើបន្ទាត់ភ្ជាប់រវាងបាល់ និងកណ្តាលទី ដោយរក្សាចម្ងាយសមស្របពីខ្សែទី។ បើចេញមុខបន្តិច មុំបាញ់របស់គូប្រកួតនឹងតូចចុះ ប៉ុន្តែការចេញឆ្ងាយពេកអាចបង្កើតបាល់លើកកាត់ក្បាល។ ទីតាំងត្រូវផ្លាស់ប្តូរតាមចម្ងាយបាល់ ខ្សែការពារ និងល្បឿនរបស់ខ្សែប្រយុទ្ធ។ ការឈរត្រឹមត្រូវជួយកាត់បន្ថយការលោតដោយមិនចាំបាច់។
សំណួរ៖ តើការចាប់បាល់ខុសពីការទះបាល់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការចាប់បាល់មានន័យថារក្សាបាល់ជាប់ដៃ ខណៈការទះបាល់មានន័យថាបញ្ចេញបាល់ទៅតំបន់សុវត្ថិភាព។ អ្នកចាំទីគួរចាប់បាល់នៅពេលទិសបាល់ច្បាស់ ល្បឿនមិនខ្លាំង និងគ្មានគូប្រកួតប៉ះទង្គិច។ ប្រសិនបើបាល់សើម ល្បឿនខ្លាំង ឬមានអ្នកប្រឆាំងច្រើន ការទះទៅចំហៀងគឺជាជម្រើសមានហានិភ័យទាបជាង។ កុំទះបាល់ចូលកណ្តាលទី ព្រោះវាអាចបង្កើតឱកាសបាញ់លើកទីពីរ។
សំណួរ៖ តើអ្នកចាំទីគួរបញ្ជូនបាល់ខ្លី ឬទាត់វែង?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាំទីគួរជ្រើសបញ្ជូនខ្លីនៅពេលមិត្តរួមក្រុមមានមុំទទួលបាល់ច្បាស់យ៉ាងតិច ២ ហើយគូប្រកួតមិនបិទសម្ពាធខ្លាំង។ ការទាត់វែងសមស្របនៅពេលក្រុមត្រូវរំលងសម្ពាធ ឬខ្សែការពារមិនមានជម្រើសសុវត្ថិភាព។ វិធីល្អបំផុតមិនមែនជ្រើសរើសមួយជានិច្ចទេ ប៉ុន្តែវាស់ទីតាំងគូប្រកួត ចម្ងាយ និងសមត្ថភាពអ្នកទទួលបាល់។ ភាពត្រឹមត្រូវសំខាន់ជាងចម្ងាយទាត់។
សំណួរ៖ តើស្ថិតិអ្វីខ្លះសម្រាប់វាយតម្លៃអ្នកចាំទី?
ចម្លើយ៖ ស្ថិតិសំខាន់ៗរួមមានភាគរយសង្គ្រោះ គ្រាប់បាល់រំពឹងទុកដែលបានសង្គ្រោះ ការចេញទទួលបាល់ ភាពត្រឹមត្រូវនៃការបញ្ជូន និងកំហុសនាំទៅរកគ្រាប់បាល់។ គួរបែងចែកសង្គ្រោះតាមចម្ងាយបាញ់ ព្រោះបាល់ពី ២៥ ម៉ែត្រមិនមានហានិភ័យដូចបាល់ពី ៨ ម៉ែត្រទេ។ គួរប្រើទិន្នន័យយ៉ាងតិច ១០ ទៅ ១៥ ប្រកួត មុនសម្រេចថាសមត្ថភាពកីឡាករមាននិន្នាការល្អ ឬធ្លាក់ចុះ។
សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេច បើអ្នកចាំទីធ្វើកំហុសជាប់ៗគ្នា?
ចម្លើយ៖ ត្រូវកំណត់ប្រភេទកំហុសជាមុន ដូចជា ទីតាំងខុស ប្រតិកម្មយឺត ការទះបាល់ខុសទិស ឬការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ។ បន្ទាប់មក រៀបចំលំហាត់ឱ្យត្រូវបញ្ហា មិនមែនហ្វឹកហាត់ទូទៅដោយគ្មានគោលដៅទេ។ ការពិនិត្យវីដេអូគួរមើលសកម្មភាព ៣ ទៅ ៥ វិនាទីមុនកំហុស ដើម្បីដឹងថាការសម្រេចចិត្តខុសកើតនៅពេលណា។ កុំវាយតម្លៃតាមកំហុសមួយ ប៉ុន្តែពិនិត្យនិន្នាការក្នុងច្រើនប្រកួត។
សំណួរ៖ តើអ្នកចាំទីត្រូវការជំនាញអ្វីសម្រាប់ការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាំទីសម្រាប់ការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦ត្រូវការប្រតិកម្មលឿន ការទំនាក់ទំនងច្បាស់ ការលេងជើង និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ការប្រកួតធំអាចមានសំឡេងអ្នកគាំទ្រលើស ១០០ ដេស៊ីបែល ដូច្នេះសញ្ញាដៃ និងពាក្យបញ្ជាស្តង់ដារមានប្រយោជន៍។ កីឡាករគួរត្រៀមសម្រាប់បាល់ពិន័យ ការបញ្ជូនខ្លី និងការប្រកួតដែលចូលដល់ការទាត់បាល់កាត់សេចក្តី។ ស្ថិតិគួរប្រើជាឧបករណ៍ជួយសម្រេចចិត្ត មិនមែនជំនួសការអានស្ថានភាពផ្ទាល់ទេ។